
یه روز توی خیابون ماشینی دیدم پشتش نوشته بود "طوری ما را از جهنم می ترسانند که انگار اینجا بهشت است"
با خودم گفتم کسی که چنین افکاری داره اگر یک ذره معرفت دینی داشت و بجای عمر تلف کردن در اباطیل، اندکی تحقیق می کرد می فهمید که جهنم چطور جاییه و اگر می فهمید آنجا چطور جاییه آرزو می کرد ای کاش تمام بدبختی های دنیا بر سرش خراب بشه اما کارش به جهنم نکشه.
در حالی که خدا هشدار داده و فرموده:
«یَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَة عَمَّا أَرْضَعَتْ وَ تَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْل حَمْلَهَا وَتَرى النَّاسَ سُكارى وَمَاهُمْ بِسُكارى وَلكِنَّ عَذَابَ اللَّهِ شَدِیدٌ»( سوره حج/2)
هنگامه روز قیامت چنان است كه مشاهده مىكنید، هر زن شیرده از هول، طفل خود را فراموش مىكند و هر آبستن بار رحم را بیفكند و در آن روز مردم را از وحشت بىخود و مست بنگرى، در صورتى كه مست نیستند ولكن عذاب خداوند سخت است.
یا در حدیثی امام صادق می فرماید:
روزى رسول خدا صلى الله علیه وآله نشسته بود، جبرئیل نزدش آمد در حالى كه افسرده و محزون گشته، رنگش متغیر بود. پیامبر فرمود: اى جبرئیل، چرا تو را افسرده و محزون مىنگرم؟ عرض كرد: اى محمد صلى الله علیه وآله چرا چنین نباشم در صورتى كه امروز دمهاى جهنم گذاشته شد. پیامبر فرمود: دمهاى جهنم چیست؟ عرض كرد: همانا خداوند متعال بر آتش امر فرمود، سپس هزار سال افروخته ماند تا سرخ شد. بعد از آن نیز امر فرمود و هزارسال دیگر افروخته ماند تا سفید شد. پس از آن نیز به آن امر فرمود و آتش هزارسال افروخته شد تا سیاه گشت و آن آتش سیاه و تاریك است. پس اگر یك حلقه از زنجیر آتشین جهنم، كه بلندى آن هفتاد ذرع است، بر دنیا نهاده شود، دنیا از حرارت آن آب مىشود و اگر قطرهاى از «زقّوم» و «ضریع» آن در آبهاى اهل دنیا بچكد، همه از گند آن مىمیرند.
به هر حال کسی که از جایی خبر نداره نگرانی هم بابتش نداره ولی وقتی گذرش به اونجا افتاد تازه می فهمه چه خبره ولی دیگه فایده ایی براش نداره.

برچسب:
نویسنده: کیانوش اکبری